Βιοψία Προστάτη
Σχετικά με την βιοψία του προστάτη θα πρέπει να τονισθούν τα παρακάτω σημεία:
Ο μόνος τρόπος μέχρι σήμερα για να διαγνωσθεί οριστικά και με ακρίβεια ο καρκίνος του προστάτη είναι η διενέργεια βιοψίας με την ιστοπαθολογική επιβεβαίωση που ακολουθεί.
Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα καμία αιματολογική ή ακτινολογική/απεικονιστική (αξονική ή μαγνητική τομογραφία κτλ) ή οποιαδήποτε άλλη, εκτός από την βιοψία, μέθοδος, η οποία να θέτει με αξιοπιστία την διάγνωση του καρκίνου του προστάτη.
Η εξέταση αίματος του PSA, η δακτυλική εξέταση, το διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη, και τελευταία η Πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία – καθεμία εξέταση μεμονωμένη ή ακόμη και όλες μαζί συνδυαστικά – δεν μπορούν να διαγνώσουν τον καρκίνο του προστάτη. Μπορούν μόνο να θέσουν την έντονη υποψία ύπαρξης κακοήθειας του προστάτη και την πιθανή εντόπιση.
Το διορθικό υπερηχογράφημα κατά την διάρκεια της βιοψίας βοηθά κυρίως στην αναγνώριση του προστάτη και την λήψη κατευθυνόμενων βιοψιών από διαφορετικά ύποπτα σημεία. Θα πρέπει να τονισθεί ότι σήμερα είναι επιβεβλημένη η έρευνα με Πολυπαραμετρική Μαγνητική Τομογραφία πριν την διενέργεια της βιοψίας, έτσι ώστε να αυξηθεί η πιθανότητα στόχευσης στην ύποπτη περιοχή και έτσι να διαγνωσθεί ο υπάρχων καρκίνος.
Θα πρέπει να τονισθεί ότι μία αρνητική βιοψία δεν αποκλείει πλήρως την ύπαρξη καρκίνου, αφού το 30% των ανδρών με αρχική αρνητική βιοψία θα αποδειχθεί ότι έχει τελικά καρκίνο στον προστάτη σε επόμενη βιοψία. Για το λόγο αυτό οι ασθενείς με αρνητική αρχική βιοψία, εφόσον παραμένουν οι υποψίες από την κλινική εκτίμηση, θα επιμείνουμε και σε δεύτερη λήψη βιοψιών μετά από ένα χρονικό διάστημα.
Μετά την παραλαβή των βιοψιών του προστάτη, το έργο του παθολογοανατόμου είναι να εκτιμηθεί η έκταση του καρκίνου σε κάθε τεμάχιο βιοψίας και να προσδιορισθεί η πιθανή βιολογική επιθετικότητα του όγκου προσδιορίζοντας τον λεγόμενο βαθμό Gleason . Όλα αυτά θα εκτιμηθούν από τον Ουρολόγο έτσι ώστε να προσδιορίσει τον τρόπο αντιμετώπισης της νόσου.